غروب ...حوالی آسمان...بالا

نگاه خسته سارا به دفتر دارا

به زمهریر تنت ماه بیست-تر ساله

بپیچ در تن نازت غرور سرما را

چقدر پر شد و خالی شد استکانها..بعد

به سجده آمدی ای گل..به ربی الاعلی

بیا که دختر کولی قصه هام امشب

به رقص آمده با من کنار من اینجا

و من که حال خرابم خرابتر میشد

چو آهوان نظر کرده ای در این صحرا

خبر دهید به خسرو که جان شیرینش

اسیر در دل صیاد بیستون حاشا

ببین چگونه به صف می کند لسان الغیب

"سهی قدان سیه چشم ماه سیما را"

چه آسمان بلندی....چه نردبان بلندی

بیا که خسته ترینم..بیا بپر بالا