تبليغاتX
شهر نا شناخته من بافت - اتل متل يه بابا
زیبا سر گرم کننده
 

اتل متل یه بابا      دلیر و زار و بیمار      اتل متل یه مادر      یه مادر فداکار



اتل متل بچه‌ها   که اونارو دوست دارن  آخه غیر اون دوتا   هیچ کسی رو ندارن



مامان بابا رو می‌خواد   بابا عاشق اونه    به غیر بعضی وقتا   بابا چه مهربونه



وقتی که از درد سر                     دست می‌ذاره رو گیجگاش

  

اون بابای مهربون                     فحش می‌ده به بچه‌هاش



همون وقتی که هرچی                جلوش باشه می‌شکنه


همون وقتی که هرکی                 پیشش باشه می‌زنه



غیر خدا و مادر                        هیچ‌کسی رو نداره

 


اون وقتی که باباجون                موجی می‌شه دوباره



دویدم و دویدم                           سر کوچه رسیدم


بند دلم پاره شد                         از اون چیزی که دیدم



بابام میون کوچه    افتاده بود رو زمین    مامان هوار می‌زد    شوهرمو بگیرین



مامان با شیون و داد                می‌زد توی صورتش 

 

  قسم می‌داد بابارو                  به فاطمه، به جدش



تو رو خدا مرتضی   زشته میون کوچه    بچه داره می‌بینه    تو رو به جون بچه



بابا رو کردن دوره      بچه‌های محله    بابا یه هو دویدو    زد تو دیوار با کله



هی تند و تند سرش رو            بابا می‌زد تو دیوار

 


قسم می‌داد حاجی رو               حاجی گوشی رو بردار

 



نعره‌های بابا جون                  پیچید یه هو تو گوشم


الو الو کربلا                          جواب بده به گوشم



مامان دوید و از پشت               گرفت سر بابا رو

 


بابا با گریه می‌گفت                 کشتند بچه‌هارو



بعد مامانو هولش داد              خودش خوابید رو زمین

 


گفت که مواظب باشین            خمپاره زد، بخوابین



الو الو کربلا                          پس نخودا چی شدن؟


کمک می‌خوایم حاجی جون       بچه‌ها قیچی شدن



تو سینه و سرش زد                هی سرشو تکون داد


رو به تماشاچیا                      چشماشو بست و جون داد



بعضی تماشا کردن    بعضی فقط خندیدن   اونایی که از بابام    فقط امروزو دیدن



سوی بابا دویدم    بالا سرش رسیدم    از درد غربت اون    هی به خودم پیچیدم



درد غربت بابا       غنیمت نبرده     شرافت و خون دل       نشونه‌های مرده



آی اونایی که امروز               دارین بهش می‌خندین

 


برای خنده‌هاتون                    دردشو می‌پسندین



امروزشو نبینین                    بابام یه قهرمونه


یه‌روز به هم می‌رسیم             بازی داره زمونه



موج بابام کلیده    قفل در بهشته     درو کنه هر کسی   هر چیزی رو که کشته



یه روز پشیمون می‌شین        که دیگه خیلی دیره


گریه‌های مادرم                   یقه تونو می‌گیره



بالا رفتیم ماسته                پایین اومدیم دروغه


مرگ و معاد و عقبی          کی میگه که دروغه؟



مرحوم ابوالفضل سپهر

(براي شنيدن اين شعر اينجا را کليک کنيد)

 

+ نوشته شده در  شنبه 5 خرداد1386ساعت 10:28  توسط اکرم مهدی پور | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ
سلام به تمام کسانی که از این وبلاگ بازدید می کنند این وبلاگ کاری از دانشجویان شهرستان بافت در دانشگاه ملی زابل است این وبلاگ در تاریخ 11 اسفند 1384 شروع به کار کرد و امیدوارم با نظرات سازنده ی خود ما را یاری کنید و اثار تون رو در مورد موضوع وبلاگ می توانید به ایمیل وبلاگ بفرستید تا پس از تایید به نام خودتان چاپ شود.
با تشکر هاشمی

پیوندهای روزانه
باز کنید ضرر نمی کنید
شیلات عشقه
جامی از احساس
وببلاگ کانون ادبی زابل
آرشیو پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
آذر 1386
مهر 1386
شهریور 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386
اسفند 1385
بهمن 1385
دی 1385
آذر 1385
آبان 1385
مهر 1385
شهریور 1385
تیر 1385
خرداد 1385
اردیبهشت 1385
فروردین 1385
اسفند 1384
نویسندگان

الهام هاشمی
اکرم مهدی پور
مهدی حاتمی
مرتضی شیخ الاسلامی
پیوندها
کلیک کن 17+
دانشگاه ازاد اسلامی بافت
جامی از احساس
شیلات عشقه
پایگاه ملی داده های علوم زمین استان کرمان
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM

-BLOgcustomHtmI-